Με το μουσείο Möbius, ή μουσείο ανθρωποκαίνου, προσπαθήσαμε να μεταφράσουμε σχεδιαστικά την κυριαρχία του ανθρώπου πάνω στη φύση. Στη συνέχεια, μας βοήθησε το μαθηματικό μοντέλο της λωρίδας Möbius παίζοντας για εμάς διπλό ρόλο: αποτέλεσε αφενός το κεντρικό έκθεμα του μουσείου-εκθετήριο υλικών, αφετέρου ένα σύμβολο που θέτει υπό αμφισβήτηση το δίπολο άνθρωπος-φύση κι ερευνά τα όρια της κοινής τους συνύπαρξης (αν κόψουμε την Möbius σε ένα σημείο προκύπτει μια κανονική λωρίδα με δύο πλευρές, από τις οποίες την μια την θεωρούμε άνθρωπο και την άλλη φύση). Πιο αναλυτικά, πάνω στον σκελετό της λωρίδας, που αποτελείται από ένα συνεχές χωροδικτύωμα, ερχόμαστε και τοποθετούμε υλικά άλλοτε ανθρωπογενή κι άλλοτε φυσικά. Η μετάβαση από το ένα υλικό στο άλλο γίνεται με τη λογική του patchwork κι είναι συνειρμική. Επί παραδείγματι, το φυσικό υλικό του βωξίτη, έρχεται και σβήνει πάνω στο αλουμίνιο που είναι το αποτέλεσμα της επεξεργασίας του. Τέλος, οι υπόλοιποι χώροι του μουσείου αλλά και η οροφή-κέλυφος έρχονται σαν προσθήκη πάνω στον βασικό σκελετό.
Εξωτερική Άποψη
Τοπογραφικό
Διαγράμματα
Exploded Axonometric
Κάτοψη, υ= 1.5 m
Κάτοψη, υ= 4,3 m
Διαμήκης Τομή
Εσωτερικές Απόψεις














Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.