ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ 6

Κυριακή 30 Ιουνίου 2019

BARBARA 187

Η σχέση άνθρωπος-φύση έχει αλλάξει ριζικά. Οι τεχνολογικές εξελίξεις, των οποίων ο ρυθμός εκτοξεύθηκε από την Βιομηχανική Επανάσταση του 1784, έχουν οπλίσει τον άνθρωπο με μία ακλόνητη αυτοπεποίθηση, όσον αφορά πιθανές μελλοντικές προκλήσεις τεχνολογικού περιεχομένου. Η κυρίαρχη αντίληψη των προηγουμένων δεκαετιών, ότι ο άνθρωπος "υπάρχει" εκτός της φύσης, δηλαδή εκτός των "πραγμάτων", έχει αποφέρει ανεπανόρθωτες επιπτώσεις. Μέρος της επιστημονικής κοινότητας, κάνει λόγο για την ύπαρξη "υπερ-αντικειμένων". Συγκεκριμένα για περιβαλλοντολογικές καταστροφές, πολύ μεγαλύτερης κλίμακας από αυτή της ανθρώπινης, τις οποίες είναι αδύνατο να αντιμετωπίσει. Είναι αναγκαίο, λοιπόν, ο άνθρωπος, να επαναπροσδιορίσει τη θέση του, σε σχέση με τη φύση, και να κατανοήσει ότι είναι μέρος της, αφήνοντάς την να εκτυλίσσει την ουσία της.

Πηγή:http://www.arpajournal.net/a-folly-for-the-anthropocene/

Το σενάριο που αναπτύσσουμε στο έργο μας, είναι ένα σενάριο πολέμου μεταξύ ανθρώπου-φύσης. Οι θεματικοί όγκοι της σύνθεσης, τοποθετούνται κατάλληλα, έτσι ώστε να στοχεύουν "οπλισμένοι" τα αντίστοιχα στοιχεία του τοπίου της απέναντι όχθης της θάλασσας (γη, αέρας, νερό). Τα στοιχεία αυτά, με τη σειρά τους, εισβάλλουν σε αυτήν, αποτελώντας αναπόσπαστο κομμάτι της. Έτσι, δημιουργείται μία συνθήκη "σύγκρουσης" κατά την οποία ο επισκέπτης νιώθει άβολα και ανήμπορος να επηρεάσει την εξέλιξή της. Με αυτόν τον τρόπο του τίθεται το ερώτημα για το τι "είναι" να υπάρχει κανείς μέσα στη γη. Στόχος μας, δεν είναι η πρόκληση του άβολου συναισθήματος, με την κυριολεκτική έννοιά του, αλλά η ευαισθητοποίηση περί του θέματος, καθώς, μπορεί ο άνθρωπος να αποτελεί τον κύριο παράγοντα αυτής της πραγματικότητας, αλλά συγχρόνως, είναι αυτός ο οποίος θα την αποτρέψει.