Το project παρουσιάζεται ως ένα παγωμένο τοπίο, το οποίο περιγράφει την σταδιακή αποσύνθεσή του, ως αποτέλεσμα της επίδρασης της Ανθρωποκαίνου πάνω σε αυτό. Το τοπίο έχει θεωρητικά παγώσει στον χρόνο, σε μία μεταβατική στιγμή όπου μεγάλο μέρος από αυτό έχει ήδη λιώσει, ενώ ένα ακριανό κομμάτι του κινδυνεύει να αποκοπεί και να δημιουργήσει ένα παγόβουνο -"the iceberg's crack".
Το τοπίο-μουσείο τονίζει τόσο εξωτερικά (cracks, σταδιακή διαφάνεια υλικών = ευθραυστότητα) όσο και εσωτερικά (ανοίγματα, εκθέματα: σταλακτίτες, μεταλλαγμένοι σταλακτίτες και δέντρα από αλάτι = αλλοτρίωση) την σοβαρότητα της κλιματικής αλλαγής και τις επιπτώσεις που έχει πάνω σε αυτό, υπογραμμίζοντας την άνοδο της στάθμης της επιφάνειας της θάλασσας, την υπερθέρμανση και την αλλοίωση του φυσικού περιβάλλοντος.
Ο επισκέπτης εισέρχεται στο "κτίριο" και ακολουθεί μία αφηγηματική διαδρομή κατά μήκος των τοιχωμάτων, ενώ σταδιακά του αποκαλύπτεται η όλο και πιο έντονη αλλοίωση του κελύφους και του εσωτερικού του. Προς το τέλος της διαδρομής αντικρύζει σταλακτίτες που αρχίζουν να παίρνουν μορφή δέντρων, ενώ στο τελικό σημείο, έρχεται αντιμέτωπος με μια νεκρή ακτή από αλάτινα δεντρα. Κατά μήκος της διαδρομής συναντά ορισμένους εμβληματικούς μονόλιθους, χαραγμένους με σύμβολα που αντιπροσωπεύουν τον πλούτο πληροφοριών που κρύβουν τα παγωμένα τοπία του πλανήτη, όπως τα απολιθώματα χιλιάδων παγωμένων οργανισμών της αρχαιότητας.


Κάτοψη υ=1,5μ.
Κάτοψη, υ=7,5μ.
Εγκάρσια τομή
Μακέτα 1:500












Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.