Zero point | Γιώργος Μπράτσος | Ευρυδίκη Χαριμαδοπούλου

Zero point |   Γιώργος Μπράτσος, Ευρυδίκη Χαριμαδοπούλου

   

   Η αρχιτεκτονική σύνθεση της πρότασής μας, για το Μουσείο της Ανθρωποκαίνου, έχει ως κεντρικό άξονα την δομή ενός Bunker. Το Bunker, μια πολεμική μηχανή, αποτελεί σύμβολο της αλαζονείας της ανθρώπινης φύσης. Έτσι, με μια σειρά βημάτων, που έχουν ως στόχο τον κατακερματισμό του αρχικού συμβόλου, προκύπτει η τελική μορφή του κτιριακού συνόλου, μια τεθλασμένη γραμμή, που εκτείνεται κατά μήκος του οικοπέδου. Στόχος της τελικής μορφής του κτιριακού συνόλου αποτελεί η αίσθηση της πάλης μεταξύ ανθρώπου φύσης, από την οποία, ηττημένοι είναι και οι δύο: από τη μια το ερείπιο μιας, πλέον, ανενεργής πολεμικής μηχανής, το αποδομημένο Bunker, και από την άλλη το διαβρωμένο και άγονο περιβάλλον.

 

 

    Διαδικασία Μετασχηματισμών:  Η τελική χάραξη προκύπτει από ένα σύνολο  βημάτων που οδηγούν στον κατακερματισμό του bunker. Η διαδικασία ξεκινά με την επεξεργασία μιας αφαιρετικής απεικόνισης μιας τυπικής κάτοψης ενός bunker. Στη συνέχεια, ασκούνται ορισμένες δυνάμεις, οι οποίες αλλοιώνουν το αρχικό σχήμα και, τέλος, το τελικό προϊόν εντάσσεται στο οικόπεδο, όπου και ακολουθεί τις χαράξεις του οικοπέδου.

    

  Σχεδιαστικός στόχος  της διαμόρφωσης του εξωτερικού κελύφους του Μουσείου της Ανθρωποκαίνου αποτελεί η μεταφορά της αίσθησης του ερειπίου. Γι' αυτό το λόγο, το κτιριακό σύνολο είναι υπόσκαφο με ποικίλες υψομετρικές διαφορές στα επίπεδα, προκειμένου κάποια σημεία να είναι ορατά (εμφανείς αιχμές- σημεία κρούσης), ενώ κάποια να είναι κρυμμένα.

          

    Ο εκθεσιακός χώρος απαρτίζεται από τρεις βασικούς άξονες που αφορούν: τη διάβρωση, τη μόλυνση και τέλος,την αυτοκριτική του ανθρώπου. Η τρεις αυτοί άξονες τοποθετουνται με χρονική σειρά, σε μια ενιαία γραμμική πορεία.

 Φωτογραφίες Μακέτας